Ploegen afgerond

Donderdagmorgen heb ik het laatste perceel omgeploegd. Op dit perceel stond dit jaar wintertarwe. Na de oogst is er varkensdrijfmest en champost op uitgereden en daarna ingezaaid met een groenbemester mengsel van bladrammenas en zwaardherik. De groenbemester kwam goed op maar heeft door de natte september maand wat groeiachterstand gekregen. Toen later dit jaar het weer wat opknapte is de groenbemester toch nog wat hersteld en uiteindelijk geslaagd. De grond is flink doorworteld. Dat is goed te zien op de onderstaande foto’s.
Op een ander perceel wintertarwe wat een week eerder geploegd is stond een Terralife Solarigol groenbemester mengsel. Dit mengsel kwam in het begin wat onregelmatig op. Vooral de wikken in dit mengsel deden het niet goed. Ik kan niet verklaren waarom. Uiteindelijk is hier ook nog een mooi gewas opgekomen, maar vergeleken met het perceel met de bladrammenas veel opener, waardoor onkruiden en tarweopslag meer kans kregen.

Hier de link naar hoe de Solarigol Terralife zich dit jaar ontwikkeld heeft.

Hier de link naar hoe de bladrammenas zich dit jaar ontwikkeld heeft.


Het ploegen ging mooi. Ik ploeg  ca. 22 cm diep. De voorscharen zitten er nog wel aan, maar doen niet veel. Daardoor blijven er nog wel eens wat bladrammenas resten bovenop liggen. Voordeel is wel dat de groenbemester mooier door de bouwvoor heen gemengd word. Dat is beter voor de vertering dor het bodemleven. Hopelijk krijgen we deze winter nog wat vorst. Dan kunnen deze resten nog afvriezen. In 2018 groeien hier zaaiuien.


Tijdens het ploegen kwam ik een groep van 5 fazanten tegen. Dat is lang geleden. Hier in Flevoland kom je ze nog zelden tegen. Verder nog een mooi vogeltje vastgelegd. Dat zou volgens de werkgroep de Grauwe Kiekendief een roodborsttapuit moeten zijn. Tijdens het ploegen vliegen er ook altijd wel wat roofvogels, zoals buizerds en een torenvalk,  op zoek naar muizen die tijdens het ploegen boven komen.


Aardappelland gewoeld

Direct na het rooien van de aardappelen worden de sporen, waar de aardappelrooier en kiepwagens doorheen gereden hebben, losgetrokken met een woelpoot. Dit doen we om te voorkomen dat na regen de sporen vol komen te staan met water. Tevens is de grond dan al mooi diep losgemaakt zodat hier later dit jaar wintertarwe ingezaaid kan worden. Mijn vader van 82 heeft de sporen losgetrokken. Dit doet hij met de net aangeschafte woeler van Evers, de Sumbawa. Het unieke aan de Sumbawa zijn de hydraulisch verstelbare tanden. Iedere gewenste tandafstand tussen 75 en 122,5cm is in te stellen. Zodoende altijd passend voor het woelen van rijsporen op 150-225cm. De woeler is geleverd door mechanisatiebedrijf Van Arendonk uit Dronten.


Zicht op de bodemstructuur

Dit jaar doe ik mee aan het project, Zicht op de bodemstructuur. Het Flevolands Agrarisch Collectief voert het project uit.

LTO Noord Flevoland, Waterschap Zuiderzeeland en Provincie Flevoland sloegen de handen ineen en zijn samen het Actieplan Bodem en Water gestart. Binnen dit actieplan valt ook het unieke project ‘Zicht op de bodemstructuur’, waarin boeren de kans krijgen om hun eigen grond samen met een expert én een buur(t)man te onderzoeken. Het doel? Duurzaam bodembeheer stimuleren en kennisdeling. Het project bestaat uit twee fasen; in fase A staat bewustwording van de eigen situatie van de boeren centraal en de vervolgfase (fase B) is gericht op het begeleiden van de boeren in het nemen van maatregelen ter verbetering van de bodemconditie.(Bron: Flevolands Agrarisch Collectief).

Ik doe mee aan fase A. Het is een erg leerzaam project, waarmee ik samen met een collega akkerbouwer, de bodem van elkaar bekijk en beoordeel. Eerst hebben we begin juni samen met nog 2 koppels akkerbouwers en bodemdeskundige Martin Duijkers van Aeres  bij mij in de kantine het project besproken. Daarna zijn we het veld ingegaan en hebben wat profielkuilen beoordeelt. We beoordelen de kuil op de kenmerken; structuur, bodemleven, beworteling en waterhuishouding. Dit gebeurt op dieptes van 0-25 cm en 25-50 cm. Een speciale handleiding (veldboekje) wordt gebruikt als leidraad voor de beoordeling. Op een scoreformulier geven we deze kenmerken een cijfer. Er volgt een levendige discussie. Opvallend is dat de wortels van de suikerbieten al flink diep zitten.


23 juni ga ik samen met mijn collega akkerbouwer het veld in om bij elkaar de bodem op 2 verschillende plekken te beoordelen. Nu moeten we het zelf doen zonder Martin Duijkers erbij.


Tussendoor hebben we nog een keer een bijeenkomst waarin we samen met Martin Duijkers en de 2 andere koppels de resultaten van elk koppel bekijken en ervaringen delen. Later half augustus gaan Martin Duijkers en mijn collega nogmaals het veld in om op ongeveer dezelfde plek nogmaals een profielkuil te beoordelen. Maar nu beoordeelt Martin Duikers de profielkuilen. We vergelijken elkaars scoreformulieren.

Al deze resultaten en bevindingen gaan we nog een keer met de twee andere koppels bespreken. Al met al een erg leerzaam project.


In onderstaande reportage van Omroep Flevoland over het project Zicht op de Bodemstructuur is te zien hoe een groep boeren rondom Lelystad bezig is met dit project.

27 maart 2017; zaaibedbereiding uien-en suikerbietenland

Maandag 27 maart ben ik begonnen met het bewerken van het uien- en suikerbietenland. Het land wordt bewerkt om later deze week de uien en suikerbieten te kunnen zaaien. Met een zogenaamde sneleg van het merk Rumptstad – Steketee maken we de in het najaar omgeploegde land vlak en fijn genoeg om in te kunnen zaaien. Het zaad moet namelijk op een vlakke, vaste vochtige ondergrond gezaaid worden zodat het zaad kan gaan kiemen.


Hieronder een video van de zaaibedbereiding

20 maart 2017; champost ontvangen

Maandag 20 maart heb ik 5 vrachten champost ontvangen. Champost pas ik later dit jaar toe op de geoogste wintertarwe stoppel. In champost zit veel organische stof wat goed voor de bodem is.

De champost wordt geleverd door ; Champostverkoop.nl

 

9 februari 2017; AM onderzoek

De Groene Vlieg uit Dronten heeft het perceel waar in 2016 aardappels stonden bemonsterd op AM (Aardappelmoeheid). Aardappelmoeheid wordt veroorzaakt door aardappelcysten aaltjes. Deze aaltjes kunnen flinke schade veroorzaken in de teelt van aardappelen. Door na een teelt van aardappelen de grond te onderzoeken kunnen we zien of er een uitbreiding is van deze schadelijke aaltjes. Doordat er verschillende type aardappelcystenaaltjes zijn kunnen we na grondonderzoek hierop anticiperen door eventueel een aardappelras te telen die resistent is. De Groene Vlieg rijdt met een quad op GPS elke 6 meter en neemt dan in de rij elke 2,25 meter een monster. Deze monsters worden na afloop van het monsteren meegenomen en onderzocht op aardappelcystenaaltjes. Tevens wordt de grond onderzocht op bietencystenaaltjes. Deze aaltjes kunnen schade geven in een suikerbietengewas.
Meer info over AM onderzoek.

Nieuw dit jaar is dat op dezelfde manier er nog een keer een grondmonster genomen wordt om de bodem te onderzoeken op o.a. fosfaat, kalium, organische stof, CEC, PH etc. Van het perceel wordt een soort kaart gemaakt waarop de verschillen in een perceel nog duidelijker zichtbaar gemaakt kunnen worden. In de toekomst zou je met deze gegevens met behulp van precisielandbouw plaatsspecifiek kunnen bemesten. Tevens zouden er eventueel verbanden gelegd kunnen worden tussen AM en bodem.

21 oktober 2015; demo roterend spitten

Op ons bedrijf hebben we een halve middag een demonstratie met een roterende spitmachine van Imants gehad.
De demonstratie is mede mogelijk gemaakt door Landbouwmechanisatie bedrijf De Nieuwstad uit Lelystad. Zij leveren deze Imants roterende spitmachine. In Flevoland lopen inmiddels al een aantal van deze spitmachines. Ik was dan ook nieuwsgierig of roterend spitten ook iets voor ons zou kunnen zijn. Spitten zou misschien ploegen kunnen vervangen. Niels Eriks van De Nieuwstad heeft het mogelijk gemaakt om de werking van de spitmachine op ons eigen bedrijf in de praktijk te zien
Door de schaalvergroting en de steeds oplopende brandstofprijzen is het belangrijk om machines te kiezen met hoge capaciteit en laag brandstofverbruik. Bij spitten wordt de grond intensief bewerkt zonder dat de structuur verloren gaat. De grond wordt door middel van de spitas omgegraven met daarbij een grote mengende werking.
De organische stof wordt door de biologisch meest actieve, zuurstofrijke bouwvoor gemengd. Zo kan er in 1 werkgang eenvoudig stoppels, restmateriaal, stalmest, compost en groenbemester worden ingewerkt. Hierdoor staat de organische stof direct als voedsel ter beschikking voor de micro-organismen.
Door de unieke insteek van de spades zijn er geen storende lagen. Dit heeft een positieve invloed op de waterhuishouding omdat het water beter kan doordringen. De plantenwortels kunnen gemakkelijker dieper wortelen en daardoor beter hun voedingsstoffen (water, meststoffen en mineralen) opnemen.
Doordat de spitas zich ‘vooruit’ duwt is er weinig trekkracht nodig in vergelijking tot ploegen. Dit kan bij nattere omstandigheden een groot voordeel zijn. De trekker rijdt op de bouwvoor en niet in de voor. De spitmachine heft alle ontstane verdichtingen op en zorgt voor het ideale zaaibed zonder versmering. Ook grof winterwerk behoort tot de mogelijkheden. Dit alles met een lager brandstof verbruik! (Bron: Imants)

Op 2 percelen heb ik de spitmachine een stuk laten spitten. Er is gespit met de Imants 46-300 spitmachine met VX spitmessen. De spitmachine is 3 meter breed.
Op 1 perceel is een tarwestoppel ingezaaid met een groenbemestermengsel van bladrammenas en voederwikken. In 2016 worden hier suikerbieten ingezaaid. De grond is hier tussen de 25 en 30 % afslibbaar. De rest van dit perceel ga ik ploegen zoals ik altijd doe. Ik ben vooral benieuwd hoe de groenbemester in de winter verweerd, hoe is de grond in het voorjaar bij het zaaiklaar maken. Er word gespit met een 250 pk Deutz trekker met voorop een klepelmaaier die de groenbemester al kort klepelt. Achterop de trekker de Imants 46-300 spitmachine. Aan de spitmachine zit nog een rotorkopeg. Deze maakt de grond nog iets fijner en vlakt de grond nog beter af. Er is op een diepte van 25 cm gespit. De chauffeur is Wander van Dam van Imants. De spitmachine werkt de groenbemester mooi door de grond. Er blijven niet veel resten meer over. Wel is goed te zien dat ook nog opnieuw gekiemd wintertarwe boven ligt. Dit zal in de winter gewoon verder groeien.

Op het 2e perceel word het gewoelde uienland gespit. Dit land heeft een afslibbaarheid van 35 %. Hierin worden in 2016 consumptie aardappelen gepoot. De rest van dit perceel word geploegd zoals ik anders ook doe. Ben benieuwd of er komende winter en komend voorjaar verschillen te zien zijn. Word vervolgd.

Hieronder een video van het spitten.

14 oktober 2015; bietenland woelen

Direct nadat de suikerbieten gerooid zijn heb ik het land losgetrokken met de Evers woelpoot. In het gerooide 9 ha suikerbietenland wordt nog wintertarwe gezaaid. Door de regen is dat nu even uitgesteld.

8 april 2015; cambridge rollen

Door de slagregens van een week geleden en door het drogende weer van nu bemoeilijkt een harde kleikorst de doorkomst van suikerbieten en uien. Met behulp van een cambridgerol heb ik een poging gedaan om de korst te breken zodat de suikerbieten en uien een vrije doortocht naar boven krijgen. Van een collega akkerbouwer een lichte trekker met cambridgerollen geleend. Het viel mij nog niet mee om de korst te doorbreken, maar tja we proberen maar iets. Regen zou een oplossing zijn, want dan word de korst zacht. Helaas word er voor de lange termijn nagenoeg geen regen voorspeld. Zouden we niks doen dan is er kans dat sommige plantjes dood gaan omdat ze niet door de korst kunnen komen. De kleikorst van de uien valt mee, deze is goed te doorbreken met de rollen. Voor de suikerbieten blijft het spannend of ze goed boven komen. Bij de uien verwacht ik na het rollen geen problemen meer.

 

18 maart 2015; trekkersporen uienzaaimachine woelen

Nadat de uien gezaaid zijn is het bij ons de gewoonte om de trekkersporen van de uienmachine los te trekken met een kleine woelpoot. Deze sporen zijn best wel diep en om bij overvloedige neerslag te voorkomen dat ze vol komen te staan met water trekken we ze even los.